Enkele illustraties van hoe niet-autochtone planten het ecologische evenwicht kunnen verstoren.

Finse zomereiken die in Vlaanderen groeien, zijn minder hoog en dik dan  zomereiken van hier.In Finland laat de winterkou zich immers vroeger voelen dan hier. Dit kenmerk verankerde zich in de genen van de boom.In onze regio stopt de Finse zomereik dus vroeger met groeien dan onze zomereik.Bijgevolg zijn

de Finse zomereiken (uiterst rechts in beeld) kleiner en dunner dan de even oude autochtone eiken van de Vlaamse zandstreek net ernaast (links in beeld).

Italiaanse meidoornstruiken bloeien vroeger dan de meidoornstruiken van hier. Maar als zij in onze regio bloeien, zijn hier nog niet veel insecten en rupsen te vinden. Op het moment dat de mezen jongen hebben, is de bloei van deze meidoornstruiken al voorbij en zullen de ondertussen uitgekomen rupsen en insecten er ook niet gaan vertoeven. Gevolg: de mezen vinden onvoldoende voedsel voor hun jongen.
Maar ook de Italiaanse meidoornstruiken zelf riskeren - door hun vroege bloei - om niet tot vruchtzetting te komen als hun bloesems bevriezen. Bijgevolg is er in het najaar minder voedsel voor de vogels die op bessen overleven. Het effect van niet aangepaste planten laat zich zo soms dubbel voelen!