Biodiversiteit
Op 1 april 2024 ging het Europees project Otter over de grens van start. Dit project heeft als doel om het leefgebied van de otter in de grensregio van Vlaanderen en Nederland te verbeteren en wordt ondersteund door het Interregprogramma Vlaanderen – Nederland van de Europese Unie.
Kostprijs: €3.022.958,05 waarvan €1.499.979,02 bijgedragen wordt door Interreg.
Looptijd: 1 april 2024 tot en met 31 maart 2027
Partners: Agentschap voor Natuur en Bos, Durme VZW, gemeente Breda, Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek, Limburgs Landschap vzw, Provincie Antwerpen, Provincie Oost-Vlaanderen, Regionaal Landschap De Voorkempen, Regionaal Landschap Kempen en Maasland, Regionaal Landschap Rivierenland, Regionaal Landschap Schelde-Durme, Stichting ARK, Vlaamse Milieumaatschappij, Waterschap Brabantse Delta, WWF België en Zoogdiervereniging Nederland.
Sinds 2012 wordt de otter van tijd tot tijd opnieuw waargenomen in de Schelde- en Maasvallei. In Nederland doet de otter het goed in het noorden, maar in het zuiden heeft de soort nog een lange weg af te leggen. Zestien partijen – van overheden tot natuurverenigingen – gaan nu aan de slag om het leefgebied van de otter te verbeteren, uit te breiden en met elkaar te verbinden.
Er wordt gewerkt aan een grensoverschrijdende corridor via de Mark die de Biesbosch moet verbinden met de Antitankgracht en de Scheldevallei en in Nederlands en Belgisch Limburg via het Kempenbroek. Daarnaast is er aandacht voor het verbeteren van het leefgebied in onder andere de Scheldevallei door herstel van moerasgebied. Ook moeten we zorgen dat otters zich veilig door het landschap kunnen verplaatsen door wegen en kanalen te ontsnipperen. Het verkeer is immers een van de grootste doodsoorzaken bij otters. Ook willen we met dit project de kennis over de verspreiding van de otter verhogen. Wetenschappers van het Instituut voor Natuur- en Bosonderzoek (INBO) zullen daarvoor gebruik maken van e-DNA (waarbij e staat voor environmental). Met deze techniek kunnen waterstalen onderzocht worden op de aan- of afwezigheid van DNA van otter. Voor een soort die schuw is en zich niet snel laat opmerken is deze monitoringtechniek veelbelovend. Tot slot zetten we in op de sensibilisatie van allerlei partijen om te zorgen dat er bij bvb. weg- en waterloopbeheerders meer aandacht is voor de noden van de otter.
Knijpen otters hun neus dicht onder water? Blijven er soms graatjes steken in hun keel? En waarom zwemmen otters niet onder bruggen? Dat en veel meer ontdek je tijdens Olga de otter, een reizende tentoonstelling over de otter in Vlaanderen.
Alle praktische info vind je hier.